MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 02/04/2013
NUMARASI : 2012/7-2013/148
Taraflar arasında görülen davada Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.04.2013 tarih ve 2012/7-2013/148 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.10.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, söz ve müziği müvekkiline ait olan 'Ş.' adlı marşın davalıya ait takımın maçlarında kullanılması konusunda sözleşme aşamasına gelindiğini, sözleşme imzalanmamasına rağmen anılan marşın maçlarda izinsiz şekilde kullanıldığını, 5846 sayılı Kanun'dan doğan haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, 50.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, iddiaların gerçek olmadığını, davacının marş için müvekkiline başvurduğunu, ancak kendisine dava dışı sanatçı "V. K.'a" marş hazırlaması için müracaat edildiğini, ihtiyaç olmadığının söylendiğini, davacının ücret talep etmeyeceğini bildirdiğini, rıza dışında kullanım bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savuma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının söz ve bestesi kendisine ait olan marşı davalıya ait takımın maçlarında kullanılması için teslim ettiği, henüz anlaşmanın sağlanmadığı, ancak maçlarda bu marşın kullanıldığı, davacı hakkının ihlal edildiği, bestenin değeri ile harcanan emeğin tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, davacıya ait eserin, davalı tarafından izinsiz şekilde kullanıldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiştir. Anılan bilirkişi raporunda davacıya ait olduğu ileri sürülen marşın ortaya çıkarılması için yapılan masraflar ile sarf edilen emek esas alınarak davacının talep edebileceği tazminat belirlenmiştir. Ancak, somut olayda davacının talep edebileceği tazminatın, davalının izinsiz şekilde kullandığı süre ve kullanım şekli de dikkate alınarak, taraflar arasında sözleşme imzalansaydı talep edebileceği rayiç değere göre belirlenmesi gerekmektedir.
Bu durum karşısında, yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde tazminat hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy