MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2011 gün ve 2009/508-2011/347 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.07.2013 gün ve 2011/13942-2013/14212 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin Bağ-Kur emeklisi olarak davalı Bankanın Feneryolu Şubesi'nden emekli maaşını aldığını, 10.04.1999 tarihinde vefat ettiğini, durumun 17.05.1999 tarihinde davalıya bildirildiğini, müvekkili ...'un birkaç ay sonra evlendiğini, diğer müvekkilinin sürekli yaşadığı Amerika’ya döndüğünü, emekli maaşının kendilerine bağlanması yönünde taleplerinin bulunmadığını, müvekkili ...'un boşanmasından sonra emekli aylığı bağlanması için yaptığı başvuru sonrasında babasının maaşının yaşıyormuş gibi başkası tarafından bankamatik kartı ile çekildiğini öğrendiğini, dava dışı Bağ-Kur’un ödenen meblağ ile işlemiş faizlerini kendilerinden tahsil ettiğini, davalının ölümün bildirmesine rağmen bunu dikkate almadığını, müvekkili babasının sağlığında bankamatik kartı teslim edilmediğini, kartın kime verildiğinin ve paranın kim tarafından çekildiğinin kanıtlanamadığını, tam kusurlu olarak müvekkillerini zarara uğrattığını ileri sürerek, 35.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy