Taraflar arasında görülen davada verilen 18.12.2012 tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “” ibaresinin 9, 35, 38, 41 ve 42. sınıflarda yer alan emtialar bakımından tescili için davalı başvurduğunu, 2010/20901 nolu başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7/1-a-c madde ve bentleri uyarınca kısmen reddedildiğini ve red kararına karşı yapılan itirazın da arafından aynı gerekçe ile reddine karar verildiğini, oysa başvuru konusu ibarenin kullanılacağı ürünler/hizmetler için genel-geçer bir ibare olmayıp, marka olarak tescil edilebileceğini, ayrıca ibarenin tüketici nezdinde kapsadığı hizmetler bakımından kolaylıkla ayırt edici olarak kabul göreceğini, dava konusu markanın müvekkili tarafından kullanımla da ayırt edicilik kazanmış bulunduğunu ve anılan markanın sistemi için yaratılmış özgün seri markalardan biri olduğunu ileri sürerek, ayılı kararının iptali ile müvekkiline ait no'lu marka başvurusunun talep edilen tüm emtialar için tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu ibaresinin bir teşebbüsün mal ve hizmetlerini bir başka teşebbüsün mal ve hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan, baskı ile çoğaltılabilen, çizimle görüntülenebilen nitelikleri taşıması sebebiyle, soyut ayırt edici niteliğe sahip olduğu, bu anlamda KHK'nın 7/1 (a) bendinde hüküm altına alınan mutlak ret sebebinin mevcut bulunmadığı, 7/1-(c) ve (d) madde ve bentleri uyarınca yapılan değerlendirme neticesinde ise davanın kısmen kabulü ile ’nun 2011-M-4617 sayılı kararının 35. sınıfa dahil “büro hizmetleri, iş yönetimi idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (ithalat-ihracat acente hizmetleri dahil), ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri, açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri”, 41. sınıfta yer alan “Tercüme hizmetleri”, 42. sınıfta yer alan “bu sınıfa dahil olup mühendislik, mimarlık, bilgisayar hizmetleri kapsamına girmeyen her
.../...
-2-
türlü tasarım hizmetleri, grafik sanat tasarım hizmetleri, sanat eserleri, orijinallik onay hizmetleri” yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.