MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 gün ve 2010/155-2012/85 sayılı kararı bozan Daire’nin 02.07.2013 gün ve 2012/15971-2013/14089 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin alkollü içki ürettiğini, 33. sınıf emtia yönünden TPE nezdinde tescilli "GRAN CENTENARIO" markası bulunduğunu, markasının sektöründe tanınmış olduğunu, davalının aynı sınıf emtiaya ilişkin "Zacapa Centerario X.O+şekil" ibareli marka başvurusuna karşı TPE nezdinde yaptığı itirazların TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, müvekkilinin markasının tanınmış marka olduğunu, davacının markası ile şekil, yazılış ve okunuş itibariyle benzerliği bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu marka ile davacı markası aynı tür malları kapsamasına rağmen taraf markaları arasında 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında iltibas tehlikesi bulunmadığı, taraf markalarının emtia listesindeki mallar "aynı tür" olduğundan KHK'nın 8/4 hükmüne göre yapılacak değerlendirmenin sonuca etkili olmayacağı gibi davacının tanınmış marka olduğunu da kanıtlayamadığı, bu itibarla KHK'nıun 8/4. maddesi anlamında tescil engelinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 02.07.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.
Davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy