Taraflar arasında görülen davada verilen 05/02/2013 tarih ve 2012/32-2013/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin "" markasını kullanmak amacıyla davalı başvurduğunu, başvurusunun davalı şirketin itirazı üzerine 556 sayılı KHK'nın 8. maddesi gerekçe gösterilerek red edildiğini, müvekkilinin başvurusuna konu marka ile redde mesnet markanın farklı olduğunu davalının "master" kelimesi üzerinde tekel hakkı olmadığını, müvekkilinin tescilini talep ettiği marka konusu emtiaların hitap ettiği kullanıcının "bilinçli tüketici" olduğunu, müvekkilinin söz konusu emtiaları direk tüketicilere satmadığını, marka konusu ürünleri imalatçı firmalara satılan ve imalatla belli biçimlere getirilerek tüketiciye satışa sunulan bir emtia olduğunu, bir nevi parça mahiyetinde olduğunu, dolayısı ile söz konusu ürünün bilinçli alıcılarla uzun görüşmeler ve analizler sonucunda satışa çıktığı, zaten bu emtiaların tanıtımlarının da daha çok fuar ve organizasyonlar vasıtasıyla yapıldığını beyanla; anlatılan nedenlerle "" ibaresi için müvekkili tarafından yapılan marka tesciline istinaden30.11.2011 tarihli 2011-M-4360 sayılı kararının iptaline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmişlerdir.
Davalı şirket ve davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, redde mesnet markanın kapsamındaki 11.sınıftaki tüm mallar yönünden tescilinde KHK'nin 8/l-b maddesi anlamında tescil engeli bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
.../...
-2-
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy