Taraflar arasında görülen davadaahkemesi’nce verilen 26/02/2013 tarih ve 2011/23-2013/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işie dı ile ücretli eğitim verdiğini, sayılı 41. sınıfta "" markasının bulunduğunu, davalının önce " ismi ile faaliyet göstermekte iken, başarısız olduğunu, 2010 yılının Ocak aylarında müvekkili ile aynı il ve ilçede "" ismi ile aynı alanda faaliyete geçtiğini, müvekkili dershanenin şubesi olduğuna dair çevreye yanlış bilgiler verdiğini ileri sürerek, davalının müvekkilinin markasına tecavüzünün durdurulmasına, haksız kazanç ve gelir kaybı nedeni ile 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı 2004-2005 öğretim yılından beri "" ünvanını kullandığını beyan etmekte ise de, bu markanın ait olduğunu, müvekkilinin isim ve logo kullanma hakkı bulunduğunu, bu nedenle davacının "" adını kullandığını, müvekkilinin "" işletmesini dava tarihinden sonra işletme hakkı ile birlikte dava dışı şirkete devrettiğini, davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı adına tescilli markanın kapsadığı mal veya hizmetler ile aynı veya benzer olan davalı marka kullanımı nedeni ile halk tarafından işaret ile tescilli marka arasında ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 61. maddesi anlamında tecavüzün gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmn kabulü ile davacı markasına tecavüz oluşturacak şekilde kullanımından (kartvizit, katalog, broşür, evrak ve tabelalarda) doğan tecavüzünün durdurulmasına, 1.000,00TL maddi, 3.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
.../...
-2-
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 205,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy