MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.04.2012 gün ve 2010/135-2012/128 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 10.07.2013 gün ve 2012/13298-2013/14584 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili asıl davada, davalıların dava dışı Klima İnşaat A.Ş.’de bulunan %33 oranındaki hisselerini 23.12.1997 tarihli protokol ile müvekkillerine devrettiğini, protokolün 3. maddesinde, hisse devrinden önceki döneme ait iş ve işlemlerden doğabilecek her türlü alacak borçlarla ilgili olarak sorumluluklarının ve hakların devamının kararlaştırıldığını, hisse devrinden önceki döneme ilişkin olan ve davalıların %33 hissesine isabet eden toplam 75.018.787.335 TL’nin ihtarnameye rağmen davalılarca ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 75.018.787.335 TL’nin (75.018,79 TL) temerrüt tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesiyle, 75.018,79 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek avans/reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Birleşen davada ise, firma çalışanlarından ...'nın Klima İnş. aleyhine açtığı alacak davası nedeniyle verilen karar gereği 56.920,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin %23.36 oranında 13.296,61 TL'den davalıların sorumlu olduğunu, bu durumun keşide edilen ihtarla bildirilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.296,61 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek avans/reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, asıl davada 75.018,78 TL'nin 13/11/2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, birleşen davada 13.296,61 TL'nin 23/03/2004 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalılardan alınarak davacılara ödenmesine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.
Davacılar vekili asıl davada bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.