MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.06.2012 gün ve 2011/280-2012/108 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.06.2013 gün ve 2012/13710-2013/13103 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirkete Nakliyat/Emtia-Tren Sigorta Poliçeleri ile sigortalı motor emtiasının davalı ...Ş. tarafından taşınması sırasında 26 adet motorun hasara uğradığını, tespit edilen toplam 70.878,53 TL hasar tazminatının 07.04.2010 ve 15.03.2010 tarihlerinde dava dışı sigortalıya ödendiğini, diğer davalı ...Ş.’nin davalı nakliye şirketinin sorumluluk sigortacısı olduğunu, bu nedenle hasardan diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğunu, ileri sürerek, sigortalıya ödenen meblağın ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ...Ş. vekili, yüklemenin müvekkili tarafından yapılmadığını ve zararın taşıma sırasında oluştuğuna dair herhangi bir delil bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ...Ş. vekili, vagonların orijinal mühürleri bozulmaksızın nakledildiğini, hatalı ambalaj nedeniyle müvekkilinin CMR 17. maddesine göre sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, gümrük tutanaklarına göre konteyner mühürlerinin sağlam bir şekilde taşımanın bitirildiğinin teyit ettiği, yüklemenin gönderen tarafından yapılması, konteynerler içinde mühür bozulmaksızın ve demir kafeste emtianın taşınması, hasara yol açacak nitelikte hatalı istifleri gönderenin yaptığı gibi durumlarda davalı taşıyıcının sorumluluktan kurtulabileceği ve somut olayın da bu şekilde cereyan etmesi karşısında davalıların oluşan zarardan sorumlu olmadıkları gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.06.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.