Taraflar arasında görülen davada İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2012 gün ve 2012/204-2012/242 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.06.2013 gün ve 2012/16072-2013/12851 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin bilgisi dışında davalı bankadaki hesabında bulunan 19.200,00 TL paranın 23/03/2009 tarihinde bankanın internet şubesi vasıtasıyla İ.. F.. hesabına gönderildiğini, bankanın internet yolu ile alınan para konusunda duyarsız kaldığını, parayı çeken davalı İ.. F.. hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davalı T.. A.Ş.'nin de almış olduğu imtiyaz ile mobil imzayı müşterilerine sunduğunu, kartın kopyalanmasına ya da aktarılmasına izin vererek müvekkilini zarara uğrattığını, her ne kadar banka tarafından müvekkilinin cep numarasına akıllı SMS gönderilmiş ise de müvekkilin kartının bilinmeyen kişilerce kopyalanması ya da eskisi iptal edilerek yeniden çıkartılması sonucu SMS şifrenin kopya karta gittiğini ileri sürerek, 19.200 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, zararın davacı tarafından gerekli güvenlik önlemlerinin alınmaması sebebiyle oluştuğunu, bu nedenle müvekkili bankanın sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı T.. İ.. Hizmetleri A.Ş. vekili, olayda kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı İ.. F.. vekili, müvekkilinin kimlik bilgileri kullanılarak çıkartılan sahte nüfus cüzdanı ile paranın üçüncü kişilerce çekildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının cep telefonuna ait sim kartının kopyalanarak 3. kişiler tarafından değiştirildiği, davacıya ait şifre ele geçirilerek ele geçirilen şifre kullanılmak suretiyle davacıya ait hesaptan davalı İ.. F..'nin kimlik bilgileri elde edilerek sahte kimlik belgeleri ile açılan hesabına 19.200 TL aktarıldığı, davacının kusurunun ispatlanamadığı, usulsüz işlemle çekilen paraların aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup mevduat sahibinin bankaya karşı alacağının aynen devam ettiği gerekçesiyle, davalılar İ.. F.. ve T.. İ..Hizmetleri A.Ş. aleyhine açılan davaların reddine, davalı T.İ.. Bankası aleyhine açılan davanın kabulü ile 19.200 TL'nin faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline dair verilen karar davalı banka vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.06.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davalı banka vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı bankadan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy