Taraflar arasında görülen davada verilen 09.05.2013 tarih ve 2012/461-2013/453 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ...'ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığı 14.11.2005 tarihli genel ticari kredi sözleşmesine dayanılarak 40.000,00 TL'lik kredi kullandırıldığını, kredi sözleşmesinde dava dış asıl borçlu ve ise müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzasının mevcut olduğunu, davalı ... ve kredi sözleşmesinde imzaları bulunan diğer borçlular de borcunu ödememesi üzerine müvekkili bankaca tüm borçlulara muacceliyet ihbarnamesi tebliğ edildiğini, ancak borcun ödenmediğini ileri sürerek, davanın kabulü ile fazlaya ve faize ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 7.500,00 TL alacaklarının kredi tarihlerinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faizi oranları üzerinden işleyecek faizi ve sair ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, söz konusu davada müşterek borçlu göründüğünü, kendisinin olayla ilgisinin olmadığını, şahıslar tarafından dolandırıldığını, 14.11.2005 tarihinde kendisinin dava dışı şirketten nakit ve peşin olarak minibüs satın aldığını, parasını da elden verdiğini, yanında abisinin bulunduğunu, ancak kendisini özgür iradesi dışında bankaya götürerek bazı kendisi ile ilgisi olmayan bazı evraklar imzalattıklarını, zaten diye birisini de tanımadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, sözleşmedeki kişinin Davut Yılmaz olduğu, ...'a karşı dava açıldığı, yapılan imza incelemesinde de ... adına atılan imzaların ...'ın eli ürünü olmadığının tespit edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
.../...
-2-
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy