MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2013/106-2013/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye’nin ilk biyoteknoloji şirketi olarak 1997 yılında kurulduğunu; HBV, HCV, CMV, HIV gibi viral hastalıkların tanısı için ... işaretli özgün tanı kitleri geliştirmekte olduğunu; kitlerin tasarımı, kitleri geçerli kılmak için yapılan testler, kitlere ... işareti koymak için yapılan deneyler, kitlerde kullanılan reaktiflerin tedarikçileri, üretimde kullanılacak ürünleri gösteren reçetelerin gizli bilgi niteliğinde olduğunu; davalı ...’ün müvekkili şirkette 16.12.2002-31.05.2010 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalışmış olduğunu; diğer davalı ...'in de müvekkili şirket ortaklığı ve yönetim kurulu başkan yardımcılığı yaptığını, davalıların müvekkili şirketten ayrıldıktan sonra davalı şirketi kurduğunu, müvekkili şirketin sahip olduğu itibardan faydalanarak müvekkili şirket tedarikçileri ile çalışmakta olduklarını; kurulan davalı şirketin 4 ay gibi kısa bir sürede 4 adet kit için ... belgesi almasının, tanıtım broşüründe 21 adet ürün bulunmasının mümkün olmadığını; davalı şirketin müvekkilin tasarım ve üretim birikimini, Kalite Yönetim Sistemi’ni, stratejik bilgilerini kopyalamış olmanın yanı sıra, müvekkilin katıldığı tüm ihalelere katılarak zararına fiyatlar vererek müvekkilinin bu firmaları kaybetmesine sebebiyet verdiğini ileri sürerek davalılar eylemlerinin haksız rekabet olduğunun tespitini; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 8.000,00 TL’nin işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkillerinini almış oldukları eğitim ve bilgi birikimi ve tecrübeleri sayesinde söz konusu kitlerin üretim ve pazarlamasının yapıldığını,davacı iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller,benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket, kurucuları olan ... ve ...ün idare, denetim ve gözetimi altında faaliyetlerini yürütmekte olduğundan; haksız rekabet davasının davalı gerçek kişilerin davacı şirket ile geçmişteki ilişkilerinden elde ettikleri teknik bilgilerden kaynaklandığı göz önünde bulundurulduğunda, davalılar ... ve ...e husumet yöneltilemeyeceği,teknik inceleme neticesinde, çok temel bir teknik olan Polimeraz Zincir Reaksiyonu tekniğinin Moleküler Biyoloji ve Genetik bölümünden mezun olan
herhangi bir kişi tarafından kullanılabileceği; dava konusu kitlerin temeli polimeraz zincir reaksiyonuna, ancak bundan biraz daha sofistike olan Real Time PCR yöntemine dayanmakta olduğu; dava konusu kitlerin temel bileşenlerinin teknik zorunluluktan birbirine benzemekte olduğu; ancak ... şirketi tarafından üretilen kitler ile ... firması tarafından üretilen kitler tamamen aynı olmadığı; kitlerin en önemli bileşeni olan primer dizileri verilmediğinden % 100 kesinlikle tespit olunamasa da, reaksiyonların yapıldığı programlara bakarak ve primerlerin çok özel derecelerde çalıştığı bilindiğinden kullanılan primer dizilerin farklı olduğunun düşünüldüğü; ... firmasında bu konuda ciddi bir şekilde çalışan birkaç kişinin varlığı ve iyi bir alt yapıyla PZR bazlı yöntemler çok hızlı geliştirilebileceği belirlenmiş ve böylece;huzurdaki uyuşmazlıkta haksız rekabet şartlarının ve buna bağlı olarak da maddi-manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davalı gerkeç kişilere yöneltilen davanın husumetten, davalı şirkete yöneltilen davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy