Taraflar arasında görülen davada verilen 01.04.2013 tarih ve 2012/46-2013/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanınbulunan hesabından, kötü niyetli kişilerin internet bankacılığı bilgilerini ele geçirmek ve cep telefonu sim kartını kopyalamak suretiyle üç ayrı işlem ile toplam 24.950 TL'yi dava dışı hesaplarına gönderdiklerini, müvekkilinin bu işlemden dolayı mağdur olduğunu ileri sürerek 24.950 TL maddi 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticaret faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalekili, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkiline atfedilecek bir kusurun bulunmadığını, davacının manevi tazminat isteminin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, bankaların özel yasalar ile kurulmuş ve güven unsurunun ön planda tutularak çalışan kurumlar olduğu, bankaların en birincil görevinin mevduat olarak kendisine tevdi edilen paraları 3. kişilerinden korumaktan ibaret bulunduğu, bankaların özellikle gelişen internet bankacılığına, gelişen yeni tedbir metodlarını uygulamaları gerektiği, bu yeni tedbirlerin kullanımının müşterinin insiyatifine bırakılamayacağı, bu durumda davalı bankanın uyguladığı tedbirlerin yeterli bulunmadığı, öte yandan davacının kusurlu olduğu da ileri sürülmüş ise de bu iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davalı banka yönünden maddi zarara yönelik davanın kabulü ile 24.950 TL'nin 05/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak davacıya ödenmesine, ancak davacının paranın çalınması nedeni ile mağdur olduğunu ve manevi çöküntü içerisine girdiğini ispat edemediği gerekçesiyle de manevi tazminatı talebinin reddine, diğer davalıya yönelik talebin ise bu davalı ile davalı
.../...
-2-
banka arasında bir sözleşme bulunmadığı ve telekom şirketinin bankanın güvenliğini sağlama gibi bir taahhüdünün de bulunmadığı gerekçesiyle davalı Telekom şirketi hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.278,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy