MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2012 gün ve 2010/415-2012/421 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.06.2013 gün ve 2012/15671-2013/12720 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Tufanlar” markasını 14, 25, 36 ve 37. sınıflarda 2004/35918 sayı ile tescil ettirdiğini, davalı ...'ın ise “Tufanlar Altın” markasını 2008/65532 sayı ile 35. sınıfta tescil ettirdiğini, davalıların iştigal alanın giyim ve sarrafiye üzerine olduğunu ve müvekkili emtia sınıfı ile örtüştüğünü, bu şekilde davalının markayı tescil olunduğu 35. sınıf dışında giyim ve sarrafiye alanında kullanımının müvekkili markasından haksız çıkar sağlamaya yönelik olduğunu ileri sürerek, davalının müvekkili ticaret unvanına ve marka hakkına tecavüz ettiğinin ve haksız rekabet işlediğinin tespitini, yoksun kalınan tazminatın belirlenmesini, eşya ile eşyaların istihsaline yarayan araç, cihaz ve makine gibi araçlara el konularak imhasını, 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan kanıtlara göre, davalıların işyerlerinin tanıtıcı işareti olarak "Tufanlar Kuyumculuk Jevellery", "Tufanlar Giyim", "Tufanlar Giyim Gelinlik Abiye" şeklindeki kullanımlarının davacı markasına tecavüz teşkil ettiği, ancak bu kullanımlar açısından davacının uzun süre sessiz kalması nedeniyle marka hakkını ileri sürme hakkını kaybettiği, bu şekilde tecavüz edilmediği ve haksız rekabette oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.