MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 gün ve 2007/439-2012/79 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.05.2013 gün ve 2012/13528-2013/10975 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Selçuk Şubesi'ndeki 3467-178614 nolu Euro hesabından, davacının bilgisi ve talimatı olmaksızın 19/10/2004 tarihinde internet bankacılığı aracılığı ile 20.906,81 Euro'nun iki ayrı işlemle satışının gerçekleştirildiği ve bundan elde edilen 38.361.587.084 TL'nin davacının kullanılmayan hesabına aktarıldığını, daha sonra da iki ayrı EFT işlemi ile bu tutarın toplam 29.490.000.000 TL kısmının bir başka banka şubesinin müşterisi olan Kasım Bulut adına gönderildiğini, gerekli güvenlik önlemlerini almamakla kusurlu olan davalının, davacının uğradığı zararın 13.000,00 TL (1 Euro=1.863,620 TL karşılığı hesabı ile 7,046.70 Euro) kısmını davacıya iade ettiği ancak davacının uğradığı zarardan kalan 13.860,11 Euro karşılığı 25.829,98 TL'nin ödenmediğini ileri sürerek, bu miktarın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının gerekli güvenlik önlemlerini almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının zararının 15.500,00 TL olup, bankanın sunduğu muhtelif güvenlik tedbirlerinin kullanımını zorunluluk olmaması nedeniyle tercih etmeyen davacının, olayda % 25 kusurlu olduğu, davacının kusur oranı nazara alındığında davalının sorumlu olması gereken miktarın 11.625,00 TL olarak bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.05.2013 günlü ilamıyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek, karar ilamda açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.
Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.