MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.05.2010 tarih ve 2008/366-2010/283 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 15/08/2006 tarihli yem satış sözleşmesi düzenlenerek davalı şirkete ait Taşova Yem Fabrikası tarafından üretilecek Taşova markalı yemler hariç tüm yemlerin satış ve pazarlamasının müvekkili tarafından yapılacağını, buna karşılık satış ve pazarlaması yapılan ürünlerin vergi öncesi net satış tutarı üzerinden %5 + KDV komisyonu veya prim olarak müvekkile ödeme yapılacağını, tarafların yapılan sözleşme süresini imza tarihinden itibaren 5 yıl olarak kararlaştırdıklarını, müvekkilinin sözleşme tarihinden itibaren 2008 yılı başına kadar sözleşme gereği yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak bugüne kadar alması gereken komisyon ve pirimden herhangi bir para alamadığını ileri sürerek, 10.000 TL'nin tahslini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının yapılan sözleşme gereğince üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, yükümlülüklerine yerine getirmeyen, hiç bir satış yapmayan, yaptığını iddia ettiği satışlara ait kendisi veya göstereceği bir şirket tarafından hiçbir komisyon faturası tanzim edemeyen davacının sadece imzalanan ve gereklerini yerine getirmeyen sözleşmeye dayanarak hak talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 755,20 TL alacağın 09/01/2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.