MAHKEMESİ: İSTANBUL 39. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 26/06/2013
NUMARASI: 2011/434-2013/160
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.06.2013 tarih ve 2011/434-2013/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan ..Yayıncılık Havacılık ve Hava Taşımacılığı Tic. Ltd. Şti.'nin ulusal çapta yayın yapan günlük Sözcü Gazetesi'nin sahibi olup diğer davalı E.. Ç..'ın ise Sözcü Gazetesi'nin köşe yazarı olduğunu, Sözcü Gazetesi'nin E.. Ç..'ın köşe yazılarının 24.06.2011 ve 26 Ekim 2011 tarihli nüshalarında "Senin Zaman Gazetesi'nin günlük ortalama bayi satışı sadece 17.820 Ama toplam satışa (!) baktığımızda günlük satış rakamı 969.593'e zıplıyor ! peki ama arada tam 951.773 fark var. Bu 951.000 gazeteyi siz her gün bütün Türkiye'de beleş dağıtıyorsunuz” şeklinde müvekkili şirketin ürünü olan Zaman Gazetesi hakkında haksız rekabet teşkil edici, itibarını zedeleyici, yanlış ve yanıltıcı bilgilere yer verildiğini, davalıların bu haksız eylemi ile aynı zamanda tacir olan müvekkili ve müvekkili şirketin yayını olan Zaman Gazetesi hakkında yanlış, yanıltıcı ve incitici beyanlarla kötülendiğini, davalıların zaman gazetesinin her gün 900.000 üzerinde beleş dağıtıldığı iddialarının reklam verenleri olumsuz etkileyip müvekkilinin reklam gelirlerinden mahrum kalmasını sağlamayı amaçladığını, davalıların yapmış olduğu yayınların gerçekleri yansıtmadığını iddia ederek TTK'nun 58. maddesine göre vaki haksız fiil ve rekabetin tespiti ile önlenmesine ve haksız rekabete son verilmesine, TTK'nın 58 ve BK'nın 49. maddeleri gereğince her bir yayın için 10.000 TL olmak üzere toplam 20.000 TL manevi tazminatın yayın tarihlerinden itibaren ticari faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, masrafı davalılardan müteselsilen alınarak mahkeme kararının Sözcü Gazetesi'nde ve tirajı en yüksek 3 gazeteden birinde yayınlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, taraflar arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığı nedenle görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, müvekkili şirketin bu davada dava ehliyeti olmadığını, dava konusu köşe yazılarında sadece halka gerçekleri aktarmak ve anayasal çerçevede eleştiri hakkı kullanılmak istendiğini, zira yayınlanan yazıda davalı tarafların şahsına Yönelik hakaret amacı güdülmediğini, müvekkili tarafından kaleme alınan hususların tamamen gerçek verilere dayandığını, gazetelerin satış ve dağıtımını tüm Türkiye çapında yapan Yay-Sat Dağıtım Şirketi'nin gazetelerin tirajı konusunda açıkladığı raporun müvekkili tarafından kaleme alınan verilerin doğruluğunu ortaya koyduğunu, müvekkili
E.. Ç..'ın davacı şirkete ait Zaman Gazetesi'nin bayi satışı ile total satış rakamı arasındaki 900.000 civarı farktan söz ettiğini ve aradaki bu farkın ücretsiz olarak dağıtıldığı halde bayi satışıymış gibi gösterildiğini ve bu farkın finansmanının nereden kaynaklandığını sorguladığını, davacıya ait Zaman Gazetesi'nin F,, G,,ekibi tarafından çıkarıldığının belirtilmesinin hakaret niteliği taşımadığını, müvekkilinin dava konusu yazı ile kimseyi suçlamadan basın özgürlüğü çerçevesinde mesleki bir eleştiride bulunduğunu, dava konusu yazının somut verilere dayanarak kaleme alındığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalıların Zaman Gazetesi ile ilgili olarak beleş dağıtıldığına dair yayınlarının TTK'nın 57/1 maddesi gereğince her iki şirketinde iktisadi rekabet içerisinde bulundukları ve tarafların aynı pazar payı içerisinde reklam payının bu iktisadi rekabetin konusu olup gazetenin bu şekildeki haberlerle mali yönden güçsüz olduğu kanaatinin oluşması halinde gazetenin itibarının zedeleneceği ve kullanılan üslubun TTK'nın 57/1 maddesinde belirtildiği üzeri incitici nitelikte bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıların Zaman Gazetesi ile ilgili olarak beleş dağıtıldığına ilişkin yayınlarının TTK'nın 57. ve devamı maddeleri gereğince haksız rekabet olduğunun tespiti ile men'ine, Manevi Tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 5.000 TL tazminat miktarının davalılardan müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline, TTK'nın 61. maddesi gereğince kararın kesinleşmesinden sonra giderin haksız çıkan taraftan alınmak üzere tirajı yüksek 3 büyük gazeteden birinde kararın ilanına karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava, haksız rekabetin önlenmesi, tespiti ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere; uyuşmazlığın halli esas itibariyle davacı şirketin abonelerine dağıttığı gazetelerin diğer davalı yazarın ileri sürdüğü gibi karşılıksız biçimde dağıtılıp dağıtılmadığı, eş anlatımla “Zaman” logolu gazetenin abonelere herhangi bir bedel alınmadan dağıtılıp dağıtılmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalılar da hükme de esas alınan bilirkişi raporuna bu yönden itirazda bulunduklarına göre, mahkemece, bilirkişilere “Zaman” logolu gazetenin abone olarak nitelendirilen kişilere bedelsiz dağıtılıp dağıtılmadığı yönünden inceleme yaptırılıp neticesine göre karar vermek gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.