Taraflar arasında görülen davada verilen 18/07/2013 tarih ve 2011/148-2013/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin emtinde uzun yıllardan beri ürettiği çikolataları olarak marka haline getirdiğini ve sözcüğünü 29 ve 30 sınıflar tescil ettirdiğini, davalının ise 29, 30 ve 32 sınıflar markasını tescil ettirdiğini, bu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesinin gerektiğini, çünkü müvekkilinin Beyoğlu ile özdeşleşen bir çikolata markası yarattığını, davalı tarafın tescil ettirdiği markanın, müvekkilinin markasıyla iltibas yarattığını, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin söz konusu olduğunu, müvekkilinin bundan zarara uğradığını itibarının zedelendiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli markasının hükümsüzlüğünü, davalının ibaresini kullanmasının hukuka aykırı olduğunun tespitini ve bu kullanımın yasaklanmasını, şimdilik 1.000 TL maddi tazminat ile 5.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; birleşen davada ise hükümsüzlük davası yönünden 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, coğrafi yer adlarının marka olarak alınabileceğini, Beyoğlu semtinin çikolata ile özdeşlemediğini, müvekkilinin uzun yıllardan beri sözcüğü ile çikolata ürettiğini, kötü niyet ve haksız rekabet iddialarının doğru olmadığını savunarak birleşen davanın reddini istemiştir.
Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin 60 yıla yakın bir süreden beri çikolata işi ile iştigal ettiğini ve müvekkilinin meşhur ettiğini, davacının ise haksız bir şekilde bundan yararlanmaya çalıştığını, ibaresi üzerinde davacının bir öncelik hakkının bulunmadığını,larak bilinen ürünün yaklaşık 50 yıldan beri müvekkili tarafından üretilen bir ürün olduğunu savunarak davanın reddini istemiş; birleşen davada ise ülkedeki şehir ve bölge adlarının tek başına marka olarak tescil edilemeyeceğini, müvekkilinin yıllardır olarak tanındığını vedenildiğinde müvekkilinin akla geldiğini, davalının müvekkilinin tanınmışlığından yararlanmak için kötü niyetli olarak bu markayı tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalıya ait markasının hükümsüzlüğünü, 5.000 TL manevi, 10.000 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
./..
-2-
Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile birleşen davada davalı adına tescilli ibareli markanın, çikolatalar, çikolata ürünleri, çikolata veya şekerle kaplanmış ürünler, yılbaşı süsü olarak şekerli ve çikolatalı ürünler, çikolata esaslı içecekler emtiası bakımından hükümsüzlüğüne, bu emtianın tescil kapsamından çıkartılmasına, tescil belgesinde yazılı diğer ürünler yönünden hükümsüzlük talebinin ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy