Taraflar arasında görülen davada verilen 05.06.2013 tarih ve 2012/260-2013/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin "biçimindeki ticaret unvanını 1993 tarihinde tescil ettirdiğini, müvekkilinin "" ibareli tescilli markaları ve marka başvuruları bulunduğunu, müvekkilininfta tescil başvurusunda bulunduğunu, 41. sınıf yönünden başvurunun re'sen reddedildiğini, 16. sınıf yönünden ise davalının itirazı üzerine davalıya ait ibareli markaları gerekçe gösterilerek başvurunun reddine karar verildiğini, BİL ibaresinin herkes tarafından kullanılan ayırt ediciliği bulunmayan bir kelime olduğunu, başvuru konusu marka ile davalı markaları arasında iltibasa sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, kararının iptalini ve başvurunun tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ve şirket vekilleri, başvuru konusu marka ile redde mesnet alman markalar kapsamındaki ürünlerin aynı tür olduğunu, markaların iltibasa neden olabilecek derecede benzer olduklarını, kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, "" ibaresinin yayıncılık sektöründe herkesin kullanımına açık bir kelime olduğu ve 16. sınıf yönünden vasıf bildirici nitelikte olduğu, davalının bu ibareyi seçmesi nedeniyle küçük değişiklikler ile markanın kullanımına katlanması gerektiği, markalar arasında karıştırmaya sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
.../...
-2-
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.