MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.04.2013 tarih ve 2013/111-2013/111 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi borçlu vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, borçlu ile müvekkili arasında akdedilen Bireysel Kredi Sözleşmesi kapsamında borçlunun kredi taksitlerini ödemediğini, hesabın kat edildiğini, borçlunun mal kaçırma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, 15.700.00 TL alacak yönünden ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Borçlu vekili, müvekkilinin tüketici olduğunu, mahkemenin görevsiz bulunduğunu, teminat alınmamasının yasalara aykırılık teşkil ettiğini, hesap kat ihtarnamesinin Tebligat Kanunu'na uygun tebliğ edilmediğini, müvekkilinin kefilliğinin geçersiz olduğunu savunarak, ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece, talep, itiraz ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arsında imzalanan Bireysel Kredi Sözleşmesi gereğince ticaret mahkemesinin görevli olduğu, talep eden bankanın kamu bankası olduğu ve teminattan muaf olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, borçlu vekili temyiz etmiştir.
İstem, ihtiyati hacze itiraza ilişkindir. Mahkemece yukarıda açıklanan gerekçe ile tüketici mahkemesinin değil ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle itirazın reddine karar verilmiştir. Dosyada mevcut Bireysel Kredi Sözleşmesi'nin 48 ay vadeli olarak yapılmış olması, bankanın hesap kat için çektiği 7/11/2012 tarihli borçlu ... lehine açılan ve kullandırılan tüketici kredisinden bahsedilmiş olması karşısında borçluya tahsis edilen kredinin tüketici kredisi olduğu anlaşılmıştır. 4077 Tüketicilerin Korunması Hakkında Kanun'un 23. maddesine göre bu kanunun uygulanmasından doğan her türlü ihtilafın tüketici mahkemelerinde çözümleneceği belirtilmiştir. Bu nedenle tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, mümeyyiz itiraz eden vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz itiraz eden vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın mümeyyiz itiraz eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.