MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.04.2013 tarih ve 2013/144 D.İş-2013/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden vekili, şirketin asıl borçlu, diğerlerinin ise müşterek borçlu ve müteselsil kefili olduğu kredinin 26.02.2013 tarihinde kat edildiğini, ihtarnamenin tebligine rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, borçlu ve kefillerin taşınır, taşınmaz mallarının, üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczini talep etmiştir.
Mahkemece, evrak üzerinden yapılan inceleme sonunda, müşterek borçlu müteselsil kefil ...'e hesap kat ihtarnamesinin tebliğ edilmediği, diğer borçlular yönünden ihtiyati haciz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, ... yönünden talebin reddine, diğer borçlular yönünden talebin kabulüne, taşınır, taşınmaz mallarının, üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.
Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece hesap kat ihtarnamesinin borçlu ...'e tebliğ edilmediği gerekçesiyle, ihtiyati haciz isteminin anılan borçlu yönünden reddine karar verilmiştir. Oysa, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinde kat ihtarının borçlunun adresine teblige çıkarılmasının yeterli olduğu, hesabın katı ile birlikte alacağın muaccel hale geleceği düzenlenmiş olmakla, anılan borçlu yönünden de ihtiyati haciz isteminin kabulüne karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.