Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 28.05.2013 tarih ve 2012/133-2013/95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına kayıtlı numaral ibareli markanın tescilli olduğu mal ve hizmetler için yaygın bir ad halini aldığını, internet ortamında arama yapıldığında, benzer şekilde yapılmış yazılımlarla yüzlerce ve binlerce kişi tarafından kullanıldığını ileri sürerek, davalı adına tescilli bu markanın 556 sayılı KHK'nun 42/d maddesi gereğince hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, markasına dayalı olarak çok sayıda hukuk ve ceza davası açtığı, açılan tüm bu davalar karşısında davalının markasının yaygın bir ad haline gelmediği ve davalının, bunu engellemek için hukuk ve ceza davaları açmak suretiyle büyük bir çaba gösterdiği ve markasını korumaya çalıştığı, davalının markasının yaygın bir ad haline gelmediği ve çeşitli sınav tercihleri bakımından başka kişi ya da kuruluşlarca da internet üzerinde kullanılmasına rağmen, markanın hala davalı şirket bakımından ayırt ediciliğini koruduğu, mevcut kullanımlarla ilgili davalı tarafından açılan hukuk ve ceza davalarının buna engel olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.