Taraflar arasında görülen davada ce verilen 05.06.2013 tarih ve 2011/196-2013/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin aile olarak 90 rakamını içeren ilk tescilinayı ile 06.10.2006 tarihinde müvekkilinin babası adına yapıldığını, 25.06.2009 tarihinde 90+Şekil ibareli 18. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, marası verilen başvurunun resmi marka bülteninde yayınlanması üzerine davalı şirketin başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, markalar dairesi tarafından davalı itirazı kabul edilerek müvekkili marka tescil başvurusunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin red kararının kaldırılması istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazı sayılı kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ileri sürerek, kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Davavekili, müvekkilinin 90 rakamını içeren tanıtım işaretini davacı ve ailesinden çok daha önce 1999-2000 yıllarından itibaren dünyanın birçok ülkesinde kullanmaya başladığını, tanınmışlık seviyesine ulaştığını, davacının kötüniyetli bir şekilde aynı tür ürünleri içerecek biçimde 90 rakamını ihtiva eden müvekkili kullanımıyla aynı işareti marka olarak tescil ettirmeye çalıştığınısavunarak, davanın reddini talep etmiştir.
.../...
-2-
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 90 rakamını içeren tanıtım işaretini davacı ve ailesinden çok daha önce 1999-2000 yıllarından itibaren dünyanın birçok ülkesinde kullanmaya başladığı, tanıtımı için büyük rakamlara ulaşan reklam harcamaları ve sponsorluklar gerçekleştirdiği, 2004 yılından itibaren fiili olarake bu markanın kullanıldığı, kullanımının genel olarak 18. sınıf ürünleri veya onlarla aynı tür sayılabilecek ürünleri de içerdiği, tanınmışlık seviyesine ulaştığı, davacının sayılı marka tescil başvurusunun konusu olan işaretin davalının dünyanın birçok ülkesinde kullanmakta olduğu tanıtım işareti ile görsel, sescil ve anlamsal olarak iltibas yaratabilecek derecede benzer olduğu, davacının kullanımına konu olan 18. sınıf ürünleri içerdiği, davalınınilli bir markası olmamasına karşın anılan işaretinin tanınmış marka ve önceye dayalı hak sahipliği vakıa ve hukuki sebeplerine göre koruma altında olduğu, davacının marka tescil başvurusunun reddinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.