Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 28/03/2013 tarih ve 2013/3-2013/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirket tarafından üretilen çelik boruları taşıdığını, taşıma işinden kaynaklanan 14.942,00 USD navlun ücretinin ödenmediğini, davalı aleyhine, sayılı takip dosyası ile ilamsız icra takibi yapıldığını, davalı haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, yapıldığı hususunda uyuşmazlık bulunmayan taşıma işi dolayısıyla düzenlenen faturalardan 17.526,95 TL'lık kısmının ödenmediği, davalının dönmemesi nedeniyle taşıma bedelini %10'luk kısmının ödenmesinin gerekmediği savunmasının geçerli olmadığı, yine mahsuba ilişkin savunmaları hususunda yazılı delil ibraz edemediği, taşıma sözleşmesi ve faturalar gözetildiğinde alacağın likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 17.526,95 TL'lik asıl alacak yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, alacak likid olduğundan hüküm altına alınan 17.526,95 TL'nin %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
6352 sayılı Kanunun 11'inci maddesi ile İİK'nın 67'inci maddesine eklenen son fıkra uyarınca icra inkar tazminatının tespitinde takip tarihinin esas alınması gerekmektedir. Davaya konu takip tarihi itibariyle icra inkar tazminatı oranı %40 olup mahkemece bu oran üzerinden icra inkar tazminatına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde %20 oranında icra inkar tazminatının belirlenmesi doğru değilse de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünün 3 nolu bendinde yer alan "%20" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "%40" ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy