Taraflar arasındaki davadan dolayı verilen 02/07/2013 gün ve 2012/91-2013/778 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, anılan miktar 01.01.2013 tarihi itibariyle 1.820,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Somut olayda , ıslah edilmiş haliyle davacı vekili 1.786,00 TL'nin tahsilini davalıdan talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili hükmü temyiz etmiş ise de, karar tarihi itibariyle yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından temyizi kabil olmayıp, davacı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının HUMK'nın 432/4'ncü madde hükmü uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.