MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
ülen davan 24/02/2011 gün ve 2007/350-2011/65 sayılı kararı bozan Daire’nin 27/06/2013 gün ve 2011/9780-2013/13641 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkaptığı ihale sonucu hurda malzemesi nakliye işini üstlendiğini, 27.3.2007 tarihinde malzeme yüklü aracın yolda trafik ekiplerince trafikten men edilip parka çekildiğini, 02.04.2007 tarihinde kurum tarafından aracın gelmediğinin bildirilmesi üzerine durumdan haberdar olunduğunu, yükün başka araca yüklenip kurum talimatı beklenirken, davalı tarafından yükle ilgili kayıp muamelesinin yapılıp, şartnamenin 8.1 ve 8.2. maddeleri uyarınca para cezası tahakkuk ettirilerek alacaklarından mahsup edildiğini, şartnamede teslimat için süre öngörülmediğini, davalının talimatı ile yükün başka araca alınmasına rağmen cezanın uygulanmasının doğru olmadığını, ayrıca nakliye bedeli, otel masrafı ve otopark ücreti olmak üzere 5.477 TL, hurda taşınması ve depo kirası için ödenen 1.073.80 TL olmak üzere toplam 22.384.05 TL maddi zarara uğranıldığını ileri sürerek, 22.384.05 TL’nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, aracın yolda arızalandığının davacı tarafından yazılı olarak bildirilmesi üzerine, şartname uyarınca 7 günde teslim edilmeyen yük nedeniyle cezai işlem uygulandığını, davacının şartname hükümlerini bildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davalının şartname gereğince 7 gün içinde taşımayı gerçekleştirmediği, taşımaya uygun araçla taşımayı yapmadığı, bu şekilde taşıma sözleşmesine aykırı davrandığı, ancak davalının da yetkilisini göndererek onun nezaretinde yükün ikinci araca yüklenmesini sağladığı ve tutanak tuttuğu, sonra aracın hareket etmesini engellediği, bundan sonra davalının cezai işlem uygulamasının yerinde olmadığı, ancak yapılan masraflar yönünden davacı taşıyıcının taşımaya elverişli araçla yola çıktığı, ortaya çıkan engeli zamanında davalıya bildirmediği, bu nedenle yaptığı masrafları isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.233.25 TL’nin 25.04.2007 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.06.2013 günlü ilamıyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek, karar ilamda açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
.../...
-2-
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak kaydedilmesine, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.