Taraflar arasında görülen davada verilen 08.07.2013 tarih ve 2012/128-2013/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekil sayılı dosyası ile alacaklı olan dosyada davalıya bankaya haciz ihbarnamesi gönderildiğini 24/05/2012'de haksız olarak müvekkilinin 0617153 numaralı hesabına haksız olarak bloke ve haciz uygulandığını müvekkilinin haciz ihbarnamesinde borçlu olduğu halde müvekkilinine haciz ve bloke uygulandığını müvekkilinin yoğun stres ve sıkıntı yaşadığını ticari hayatının sekteye uğradığını ödemelerinin geciktiğini kredi kartlarından satış yapamadığını beyanla fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi 30.000,00 TL manevi tazminatın 25/05/2012'den itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili bankanın davacının 0617153 nolu hesabı olduğunu davacı firmanın borçlu sayılı dosyasında imzalamış olduğu temlik sözleşmesi bulunduğunu bu temlik sözleşmesi her iki firmaca müvekkili bankaya ihbar edildiğini temlik sözleşmesi kapsamında davacının post hesabında bulunan paraları kendi hesabına aktarmasını belirlendiğini davacı hesabında bulunan paraların nolu hesaba aktarıldığını irmanın müşteri numarası altında tanımlandığını bu nedenle haciz ihbarı geldiğinden banka sistemi tarafından dava konusu hesap üzerine haciz blokesi işlendiğini söz konusu bloke işlendiği anlaşıldığından 28/05/2012 de blokenin kaldırıldığını manevi tazminat talebinin yersiz olduğunu zira davacının şirket olduğunu davacının maddi zararını ispatlanamadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı bankanın davacının hesabına bloke koyarken hem pos cihazı üzerinden yapılan işlemlerden doğacak alacaklar hem de farklı işlem kodlarıyla yapılan alacaklar üzerine bloke koyduğu, davacı sadece pos cihazı üzerinden doğan alacağı temlik etmiş iken davalı banka bu temlik hükmüne farklı bir anlam yükleyerek davacının hesabında bulunan bütün alacaklarına bloke koyduğunun her iki tarafın kabulünde olduğu, davacı hesabına konmuş olan blokenin haksız olduğu, 25, 26 ve 28 Mayıs 2012 tarihlerinde davalı banka hesabına haciz konulması nedeniyle post cihazı satışı yapılamadığı davacının davalı bankaya pos cihazı açık olması halinde toplam satabileceği mal miktarının 3 günlük satış yapılabilecek toplam tutarın 37.734 TL ve davacı ortalama %1,25 net kâr ile çalıştığı kabul edildiğinde pos cihazının kapalı olması nedeniyle uğradığı kâr mahrumiyetinin davacı şirketin pos cihazı üzerinden yapılanlarının oranı nazara alındığında 471,68 TL olduğu, davacı şirketin gerçekten bir satış yapmama ve sürekli banka ile müzakere etme nedeniyle bir sıkıntıya maruz kaldığı gerekçesiyle, davanın maddi tazminat istemi yönünden; kısmen kabulü ile 471,68 TL'nin 26/05/2012 temerrüt tarihinden itibaren değişen oranda avans faizi yürütülmek sureti ile manevi tazminat istemi yönünden; davanın kısmen kabulü ile takdiren 4.000 TL manevi tazminatın 26/05/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 281,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy