MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/12/2012 tarih ve 2011/19-2012/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ...'nin, ... AŞ ... Şubesi çalışanı dava dışı kişinin yakını olduğunu ve usulsüz işlemler ile banka hesaplarından zimmetine para geçirdiğini, bu nedenle açılan dava sonucunda müvekkilinin anılan davalıdan 26.000 TL alacaklı olduğuna karar verildiğini, yine davalı ...'ın da bankadan alacaklı olduğunun karşılık davada hüküm altına alındığını, söz konusu karara dayalı olarak banka aleyhine davalı ... tarafından icra takibi başlatıldığını, takip devam ederken davalı ...'ın, müvekkilinin takas-mahsup hakkını kullanmasını engellemek amacıyla alacağını diğer davalıya temlik ettiğini, ivazsız yapılan ve esasen bağışlama niteliğinde olduğu anlaşılan temlikin müvekkilinden mal kaçırmaya yönelik bulunduğunu ileri sürerek, davalılar arasındaki temlik işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, diğer davalının müvekkiline borçlu olması nedeniyle bankadan olan alacağını müvekkiline temlik ettiğini, müvekkilinin, diğer davalı ile davacı arasındaki ilişkiden haberdar olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı bankanın, alacağını temlik eden davalı ...'ye karşı sahip olduğu takas ve mahsup defilerini, alacağı temlik alan ...'a karşı da ileri sürme hakkına sahip bulunduğu, bu durumda işbu davayı açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.