Taraflar arasında görülen davada Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.11.2012 tarih ve 2012/270-2012/613 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların kullanmış oldukları kredide müşterek borçlu müteselsil kefil olduklarını, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptaline ve takibin devamına, icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, kredi borcunu sözleşme uyarınca 1055 sayılı ödendiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalılar ile 1055 sayılı arasında 18.10.1999 tarihinde müşterek ve müteselsil borç senedi başlıklı kredi sözleşmesi imzalandığı, alacağın temliki hükümlerine göre kredi sözleşmesine dayanan alacağın 18.10.1999 tarihinde davacı ...'na temlik edildiği, davalıların kasa tahsil fişleri, müstahsil makbuzları uyarınca borç ödemelerini kooperatife yaptıkları, bu suretle borçtan kurtuldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy