Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 04/07/2013 tarih ve 2012/439-2013/858 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkilinin emniyeti suistimal sigortalısı olan dava dışı kullandığı 5 maaş krediyi ödememesi nedeni ile sigortalı banka zararının müvekkilince giderilerek haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 4.288,50 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, krediyi kullanmasından sonra 2 yıl geçtiğini, borcun zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunmalar ve dosya kapsamına göre, davacının dava tarihi itibariyle 4.288,50 TL asıl alacak ve 414,56 TL %30 temerrüt faizi olmak üzere toplam 4.703,06 TL alacaklı olduğu, alacağın aslını oluşturan 4.288,50 TL matrah üzerinden dava tarihinden borç tamamen ödeninceye kadar,kısa vadeli krediler avans faiz oranı ve değişir oranlar üzerinden belirlenecek temerrüt faizini isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.288 TL alacağın dava tarihi olan 29/11/2005 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemenin karar başlığında davacınınunvanıyla yazılması gerekirkenlarak yazılmasının maddi hataya dayalı olması ve mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 49,10 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 12/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.