Taraflar arasında görülen davada verilen 30.04.2013 tarih ve 2013/51-2013/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında noterde yapılan sözleşme uyarınca davacınıhissesini 12.000,00 TL karşılığında davalıya devredeceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının 5.000,00 TL ödemede bulunduğunu, kalan 7.000,00 TL'yi ödemediğini ileri sürerek 7.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında yapılmış noter tasdikli bir pay satış sözleşmesi bulunduğunu, ancak davacının daha sonra iyi niyete aykırı olarak müvekkiliyle sözleşme düzenleyerek ve bu noter senedinin delil olarak sayılamayacağına dair sonradan hüküm ilave ettiğin,bu hüküm bakımından müvekkilinin rızası ve haberi olmadığını, ispat hakkını ortadan kaldıran delil sözleşmelerinin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; gereğince limited şirketlerde hisse satışının ancak pay defterine kayıt ve bu defterin noter tarafından onaylanması sureti ile yapılabileceği, 6098 sayılı Borçlar Kanunu madde 13 ve 898 sayılı Borçlar Kanunu madde 12 gereğince bir şekle tabi tutulan sözleşmelerde yapılacak esaslı değişikliklerin de bu şekil gereğince yapılması gerektiği, bu bakımından taraflar arasında 13/01/2010 tarihinde yapılan ve yeni 09/08/2011 tarihli sözleşmenin pay defterine işlenmesi ve noter tarafından onaylanması gerektiği, ancak bu sözleşmelerin adi yazılı şekilde yapılmış olup, davalı tarafın sözleşmelerin içeriğindeki hususları kabul etmediği, davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiş, mahkemece 13.08.2013 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin mahkemenin 13.08.2013 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararına ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
.../...
-2-
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin 13.08.2013 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.