MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.05.2013 tarih ve 2013/152-2013/152 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi itiraz eden borçlu vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, müvekkilinin alacaklı banka ile Turkmag Madencilik A.Ş. arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesinin müşterek borçlu ve müteselsil kefili durumunda olduğunu, alacaklı tarafın talebi üzerine müvekkili hakkında ihtiyati haciz kararı verildiğini, yetkili mahkemelerin İstanbul Anadolu Yakası mahkemeleri olması nedeniyle yetkiye itiraz ettiklerini, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için İİK'nun 257. maddesinde sayılan şartların oluşmadığını, borçların henüz vadesinin gelmediğini, müvekkilinin muayyen bir ikametgahının bulunduğunu, müvekkilinin mal kaçırma kastı veya hileli herhangi bir davranışı bulunmadığı halde ihtiyati haciz kararı verilmesinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkilinin aktif olarak ticari faaliyetlerine devam etmekte olduğunu, mahkemenin İİK'nun 259. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde ihtiyati haciz açısından kanuni zorunluluk olan teminat şartını yerine getirmediğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararına itirazlarının kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Alacaklı vekili, itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, İİK'nun 265. maddesinde, ihtiyati hacze itiraz nedenlerinin tahdidi olarak sayıldığı, bunların mahkemenin yetkisine, teminata ve ihtiyati haczin dayandığı nedenlere ilişkin olduğu, itiraz eden borçlu yanca yetkiye itiraz edilmiş olup, taraflar arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesinin 36/2 maddesinde İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğu kararlaştırıldığından, yetki itirazının yerinde olmadığı, kat ihtarnamesi keşide edilerek alacağın muaccel hale geldiği, ihtiyati haciz kararına itiraz nedenlerinin, şekli ve sınırlı olarak İİK'nun 265. maddesinde açıkça düzenlendiği, borçlu vekilinin diğer itirazlarının madde kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, ihtiyati haciz kararına itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, itiraz eden borçlu vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, itiraz eden borçlu vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, itiraz eden borçlu vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy