Taraflar arasında görülen davada verilen 12/09/2013 tarih ve 2013/227-2013/664 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; Dairesinde açtığı dava sonunda verilen ve kesinleşen kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme kararında; tenfizi istenen kararın 5718 sayılı 54'de belirtilen şartları taşıdığını belirterek davanın kabulüne karar vermiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere ve davalının ünvanının mahkemenin karar başlığında yanlış yazılmış olması maddi hata niteliğinde olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilin bütün temyiz itirazları reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy