Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 28.05.2013 tarih ve 2012/216-2013/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 09.03.2009 tarihinde ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin müvekkili başvurusuna itirazının kısmen kabul edildiğini, ancak itirazın yerinde olmadığını, davalı şirketin gösterdiği markalar ile müvekkilinin tescil ettirmek istediği işaretin benzer olmadığı gibi faaliyet alanlarının da farklı olduğunu, ileri sürerek iptali ile markalarının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin tescilli markasının olduğunu, davacının tescilini talep ettiği marka ise "" olduğunu, tarafların faaliyet alanlarının da aynı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraf markalarının 556 s. KHK'nın 8/1-b anlamında benzerlik bulunduğu, 32. sınıftaki emtialar yönünden de iltibas riski olduğu, kararının iptali koşullarının bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.