MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.06.2012 gün ve 2006/200-2012/278 sayılı kararı bozan Daire’nin 24.06.2013 gün ve 2012/15249-2013/13101 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin,...Lojistik Komutanlığı tarafından gönderilen askeri mühimmatın ...'dan ... Askeri Ateşeliği’ne taşınması işini üstlendiğini, taşıma sırasında 25.10.2005 tarihinde... sınır kapısına gelindiğinde, 20 araçlık tır filosundan 6 aracın ...'dan geçmesine izin verildiğini ancak 14 aracın geçmesine izin verilmediğini, araçların...'dan transit geçmeleri için gerekli izinlerin alınmaması nedeniyle müvekkilinin kusuru olmaksızın 52 gün beklenildiğini ileri sürerek, araç başına günlük 130,00 USD üzerinden 52 günlük bekleme bedeli olan 94.640 USD’nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, bekleme ücretinden gönderenin sorumlu olduğu, belgelenen bekleme günlerinin toplam 14 araç için 606 gün olduğu, beher gün bekleme ücretinin UND Uluslararası Nakliyeciler Derneği'nin belirlediği 150 USD bedelinin bekleme ücreti bedeli olarak kabul edilmesi gerektiği, zira davacı tarafın fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu dava dilekçesinde beyan ettiği, bu nedenle 130 USD olarak yaptığı belirlemede de fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğuna dair iradesinin var olduğu kabul edilerek belgelenen bekleme günü olan 606x150 USD 90.900 USD olduğu sonucuna varılarak bu miktarın davalıdan istenebileceği gerekçesiyle, davanın 90.900 USD üzerinden kabulüne, alacağa 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca 02.02.2006 tarihinden itibaren devlet Bankalarınca 1 yıllık USD mevduatına ödenen en yüksek faiz işletilmesine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalı ... harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.