MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/06/2013 tarih ve 2012/183-2013/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin asansör aksamlarına ilişkin alet ve döküm modellerini lisanslarıyla birlikte devraldığını, böylece bu alet döküm modellerinin kalıplarının mülkiyetinin ve tasarruf hakkının müvekkiline geçtiğini, davacı şirketin davalılardan ... Asansör AŞ'nin daha önce ortağı olduğunu, ancak ortaklık ilişkisinin bozulduğunu, davacının mülkiyetinde olan kalıpların davalı tarafından toplatıldığını, davacıya iade edilmediğini, bir numaralı davalı şirketin müvekkiline ait ticaret unvanını, ürettiği makinelere ilişkin resimleri, kullanım talimatlarını, broşür ve bilgileri ile çizimlerini haksız olarak http:\\www.rstturk.com adresli web sitesinde kullandığını, böylece müvekkilinin fikri mülkiyetinde olan belgeyi davalıların kendi internet sitesinde kullanarak müvekkilinin hakkını ihlal ettiklerini ileri sürerek; TTK'nın 56 vd maddeleri gereğince davalıların haksız rekabet eylemlerinin men edilmesini, internet sayfasındaki asılsız iddiaların çıkartılmasını ve internet sayfasında düzeltme yazısı yayınlanmasını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacının davaya konu ettiği AM serisi makineler üzerinde lisans hakkının olmadığını, davacının “Hausehahn” isimli şirket adına hareket ederek iddialarda bulunduğunu, haksız rekabet teşkil ettiği ileri sürülen ürünlerin davalılarca herhangi bir yerden alınıp kopya edilmediğini, bu ürünlerin orijinal çizimleri, sertifikaları, teknik donanımları ve desteğinin davacı tarafça müvekkiline başlangıçta verildiğini, dolayısıyla haksız rekabet olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının talebine konu olan asansör makinelerinin Logos otomatik asansör kalıplarının gerçek ve asıl lisans sahibinin dava dışı Haushahn Gmbh&Co isimli şirket olduğu, bu şirket tarafından davacıya verilen lisansın patent tescili olmayan ve inhisari olmayan lisans olduğu, davacı ile davalı firma arasında 07/11/2006 tarihinde otomatik asansör kapılarının Türkiye'de üretimi konusunda sözleşme yapıldığı, davacı şirketin kapı kalıplarını beş yıllığına davalı tarafa verdiği, ayrıca 26/04/2007 tarihinde yapılan sözleşme ile de AM1 Asansör Makinelerinin Türkiye'de üretiminin davacı ve davalı tarafça birlikte üretilmesi konusunda anlaşma yapıldığı, böylece her iki tarafın söz konusu kalıpların ortak üretimi konusunda faaliyet yürüttükleri, 03/08/2007 tarihli
belgenin 4. maddesiyle de AM-1 serisi makinelerin montajının davalılardan ... Asansör A....nin yapacağının kararlaştırıldığı, davalı şirketin davacı şirketten belirtilen sözleşmeler ile söz konusu ürünlerin Türkiye'de imalatı ve satışı konusunda yetki aldığı, buna bağlı olarak davalı tarafın internet sitesinde söz konusu ürünlere ilişkin resim ve teknik bilgilere yer verdiği, davalı tarafın internet sitesinde partnerleri olarak davacı şirketin ismine yer vermesi konusunda davacının talep ve iddiada bulunmadığı, bu yönde bir iddianın dolaylı olarak varlığı kabul edilse dahi, davalı şirketin bu şekilde internet sayfasında partnerler olarak davacı şirket ismine yer vermesinin taraflar arasındaki önceki sözleşmelere atfen yapıldığı, davalıların eylemlerinin haksız rekabet teşkil etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy