MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.09.2013 tarih ve 2013/206-2013/550 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, 19/09/2009 tarihinde hesabından toplam 80.500 TL'nın internet bankacılığı yoluyla başka hesaplara aktarılarak, çekildiğini ileri sürerek, bu miktarın 19.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili tarafından tüm güvenlik önlemlerinin alındığını, işlemin şifre kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiğini, şifrenin korunmasının davacının sorumluluğunda olduğunu, kendilerine yüklenebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; bozma ilamında belirtilen gerekçe doğrultusunda davanın kabulü ile, 80.500 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince, taraflar arasındaki uyuşmazlık bankacılık işleminden kaynaklanmakta olup TTK'nın 4. maddesi gereğince ticari iş mahiyetinde olduğundan ve davacı taraf paranın çekildiği tarih olan 19.09.2006 tarihinden itibaren bankaca verilen en yüksek mevduat faizi talebinde bulunduğundan, mahkemece davacı yararına talep gibi 19.09.2006 tarihinden itibaren bankaca verilen en yüksek mevduat faizi ile sınırlı olmak üzere avans faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin tüm , davacı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün birinci fıkrasında yer alan “dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine “19.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek bankaca verilen en yüksek mevduat faizi ile sınırlı olmak üzere avans faizi ile” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.123,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy