MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2012 gün ve 2009/291-2012/171 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.09.2013 gün ve 2012/17630-2013/15690 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili firmanın mühendislik üzerine bilgisayar yazılımı üreten sayılı firmalardan olup "..." isimli bilgisayar yazılımının FSEK kapsamında eser sahibi olduğunu, olay tarihinde davalıya ait işyerinde bilirkişiler eşliğinde yapılan tespitte, lisans hakları müvekkili firmaya ait olan ...isimli bilgisayar programının izinsiz olarak kullanıldığı ve işyerindeki bilgisayarda yüklü olduğu tespit edildiğini, davalının programın kullanımına ilişkin lisans belgesi sunamadığını, FSEK mevzuatına aykırı hareket etmek suretiyle müvekkilinin haklarına tecavüz ettiğini, ileri sürerek FSEK'nin 68. maddesi uyarınca 3 kat telif bedeli olmak üzere, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.100 TL maddi tazminatın haksız eylemin gerçekleştiği tarihten itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, 07.05.2012 havale tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat taleplerini 85.385,85 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının "..." adlı yazılımının FSEK'nin 18/2. hükmü uyarınca mali haklarını kullanma yetkisine sahip olduğu, yazılımın FSEK'nin 2/1-2 bendi anlamında dil ve yazı ile ifade olunan bilgisayar programı türünde ilim edebiyat eseri niteliğini taşıdığı, davalının dava konusu "..." programlarını izinsiz olarak ticari amaçla faaliyette bulunduğu inşaat şantiyesindeki bilgisayarın harddiskine kayıt ederek çoğalttığı, telif bedeli hesabının davacının davalı ile benzer konumdaki normal müşterilerine uyguladığı indirimler, davalının tecavüzüne konu lisanssız yazılımların 10 adet ve çalışır vaziyette olması, davalının profesyonel bir inşaat firması olması; buna rağmen şantiyede gerekli denetim ve kontrolü sağlayıp lisanssız yazılım kullanımını önlemekte gösterdiği özensizlik ve ihmalinin ağırlığına göre, süresiz tek kullanıcılı lisans yönteminin ve benzer uygulamalarda davacının yaptığı %50 indirim uygulamasının, tazminat hesabına esas alınmasının uygun düşeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, FSEK'nin 68. maddesi uyarınca belirlenen 3 kat telif tazminatı olan toplam 85.385,85 TL telif tazminatının 08.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.