Taraflar arasında görülen davada Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.07.2012 tarih ve 2011/123-2012/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı H..N... Orman Ürn. Teks. Mobilya Tic. San. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi taahhütnameleri gereğince adı geçen borçlu firmaya ticari kredi kullandırıldığını, davalıların genel kredi taahhütnamesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, bu nedenle borcun 80.000 TL ana parasından ve ana paraya uygulanacak akdi faiz, temerrüt faizi ve BMSV'den sorumlu olduklarını, kullandırılan kredinin ödenmemesi üzerine müvekkili banka tarafından hesap kat ihtarının davalılardan B.. B.. ve B.. P..Nak. Tic. San. Ltd. Şti.'ne keşide edildiğini, H.. N.. Orman Ürn. Teks. Mobilya Tic. San. Ltd. Şti. ve davalı kefilleri hakkında icra takibi yapıldığını, davalıların itirazı üzerine icra takibinin davalılar yönünden durduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı borçluların sorumlu olduğu asıl alacak olan 80.000 TL kefalet limiti ile birlikte asıl alacağa uygulanacak faiz oranları ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, her ne kadar mevcut dava alacak davası niteliğinde olsa da müvekkili davalıların davacıya borçlu olmadıklarının Yargıtay denetiminden geçen mahkeme kararı ile belirlendiğini, kesinleşmiş mahkeme kararının tarafları, konusu, sebebi ve dayanakları aynı olan ve hakkında hüküm bulunan bir konuda tekrar dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 30.06.2005 tarihli Genel Kredi Taahhütnamesi ile A..T. A. Ş. Düzce Şubesi tarafından H.. N.. Orman Ürn. Teks. Mobilya Tic. San. Ltd. Şti.'ye 80.000 TL kredi kullandırıldığı, kredi sözleşmesini K.. M.., H.. B.., H.. M.., O.. İ.. Mim. Müh.Nak. Ltd. Şti., B..P.. Nak. Ltd. Şti., İ..D.. ve B.. B..'ın müşterek borçlu müteselsil kefil olarak imzaladıkları, ancak söz konusu kredinin 02.03.2007 tarihinde kapandığı, 23.02.2007 tarihli kredi sözleşmesinde davalıların imzalarının bulunmadığı, ikinci kredinin birinci krediden bağımsız olduğu, takip tarihi itibariyle 80.000 TL'lik taahhütnameye dayalı meri bir kredinin bulunmadığı, davalıların 80.000 TL'lik kredi nedeniyle sorumlu olmadıklarının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, temlik alan davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temlik alan davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, temlik alan davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden temlik alan davacıdan alınmasına, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy