MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.04.2012 tarih ve 2006/290-2012/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin ailece İtalya'ya yurt dışı seyahati planladıklarını ve ayrıca müvekkillerinden ...'ın İrlanda Cumhuriyeti'ne de seyahat etmek istediğini, seyahate ilişkin ulaşım ve konaklama harcamaları yaptıklarını, bu arada müvekkillerinden ...'a ait pasaportun vize işlemleri için diğer müvekkili tarafından davalı şirket aracılığıyla İrlanda Cumhuriyeti'nin Ankara Büyükelçiliği'ne gönderildiğini, ancak meydana gelen kaza neticesinde davalının aracının tamamen yandığını, müvekkillerinin yanan pasaportu yeniden çıkartmak için masraf yaptıklarını ve ailece yapılması planlanan yurt dışı seyahatinin ve müvekkillerinden ...'ın yapacağı İrlanda seyahatinin iptaline, bundan dolayı da otel ve ulaşım için yaptıkları harcamaların yanmasına sebep olabilecek bu durum karşısında hem maddi hem de manevi zarara uğratıldıklarını ileri sürerek, her bir müvekkili için ayrı ayrı olmak üzere 2.000,00 TL manevi tazminatın ve 637,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, pasaportun TTK'nın 786'ncı maddesi kapsamında yer alan bir vesika olduğunu, taraflarına taşıma öncesi beyan edilmesi gerekirken, dosya olarak beyan edilen bir adet kargonun teslim edildiğini, bu nedenle sorumluluklarının bulunmadığını, kaldı ki davacının kargonun teslim edilmemiş olmasından kaynaklanan ve tam tazminat olarak ifade edilen bedelleri talep edemeyeceğini, sorumluluklarının ancak TTK'nın 785/1 maddesi gereği pasaportun kağıt ve basım bedeli olabileceğini, trafik kazasının ağır kusur ve hile durumunu oluşturmayacağını, davalı tarafın manevi bir zarara uğramadığını ve talep edilen manevi tazminat bedelinin de fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar tarafından davalıya ait aracın yanması nedeniyle davacı ...'a ait pasaportun da zayi olmasından kaynaklı olarak, yurt dışı gezisinin iptal edildiği ve bu nedenle manevi ızdırap yaşadıkları yönündeki iddia ile manevi tazminat isteminde bulunulmuş ise de, davalıya ait aracın kaza sonucu yandığı, pasaportun da kargo yoluyla taşınabilecek belge niteliğinde olmadığı, davacıların söz konusu yanan pasaportu kargo şirketine teslim ederken bu evrakın kıymetli evrak kapsamında olduğunu beyan etmedikleri, yaşanan kazanın davacılar yönünden haksız bir eylem olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle manevi tazminatın koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, manevi tazminat talebinin reddine, davacılar tarafından yeniden pasaport çıkarılmasına yönelik olarak yapılan masraflar yönünden ise maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, mahkemece reddedilen maddi tazminat talebi yönünden, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12. maddesi hükmüne göre, ücreti vekalete karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.