MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2012 tarih ve 2011/82-2012/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 30, 32 ve 35. sınıflarda "KAPLAN KOZA + Şekil" ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvuruya davalı şirketin "ALMEY KOZA" ibareli markasını mesnet göstererek itirazı üzerine başvurunun kısmen kabul edildiğini, itirazları TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedilmiş ise de, şekil unsuru içeren müvekkili markasının davalı markasından farklı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nın 2011-M-1350 sayılı kararının iptalini, müvekkili markasının 30 ve 32. sınıf mal ve hizmetler yönünden tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.
Diğer davalı vekili, davacının müvekkilinin ürettiği ürünleri satmakta ve distribütörlüğünü yapmakta iken müvekkilinin markasının aynısını tescil ettirmek üzere başvurduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, "KOZA" kelimesinin her iki markada da ayırt edici unsur olması nedeniyle taraf markalarının iltibas oluşturacak derecede benzer olduğu, 30 ve 32. sınıf yönünden kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin de benzediği grekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.