MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2012 tarih ve 2012/175-2012/1067 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafça müvekkiline ait olan tescilli Makumba markasının müvekkilinden izin alınmaksızın kullanıldığını, bu kullanımın sonlandırılmasına ilişkin olarak taraflar arasında akdedilen 13.03.2009 tarihli protokolün 7.maddesi uyarınca 20.000 USD'nin davalıdan tahsili konusunda uzlaşıldığını ancak davalının söz konusu ibarenin yol levhalarından kaldırılması için belediyeye her hangi bir başvuruda bulunmadığını ve bu hali ile ihlalin halen devam ettiğini ileri sürerek, müvekkiline ait tescilli Makumba markasının davalı tarafından haksız kullanımının önlenmesine ve 20.000 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafça protokol hükümlerine uyulduğunun kabul edildiğini, davacı tarafından yapılan ceza şikayetinden vazgeçildiğini ve açılmış olan davadan da feragat edildiğini, davacının bu işlemi ile sözleşmeye aykırılığın giderildiğini kabul ettiğini, eldeki davanın iyiniyet kurallarına aykırı olarak açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin 25/01/2012 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda; davacının, davalı eyleminin marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespit ve önlenmesine dair mahkemeden bir karar verilmesini istemekte hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı eyleminin davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine ve önlenmesine, davacının fazlaya ilişkin kur farkından doğabilecek haklarının talep hakkı saklı kalmak üzere 20.000 USD karşılığı 30.588,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.634,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.