MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.10.2012 tarih ve 2012/322-2012/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı banka ile davalı şirket arasında akdedilen kredi genel sözleşmesi uyarınca davalı şirket lehine teminat mektupları verdiğini, diğer davalının ise anılan kredi sözleşmesinin müşterek borçlu ve müteselsil kefili olduğunu, borçlu şirketin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediğini, bu nedenle hesabın kat edilerek teminat mektuplarının iadesi veya mektup bedellerinin müvekkil bankaya depo edilmesi konusunda davalılara ihtarda bulunulduğunu, ancak davalıların ihtara rağmen edimlerini yerine getirmediklerini ileri sürerek, toplam 11.590,00 YTL teminat mektupu bedelinin davacı bankada faiz getirmeyen bir hesapta depo edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacının risk altında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca 18.12.2002 tarihli 2.655.000.000 TL teminat mektubu bedelinin davalı şirket tarafından 06.08.2007 tarihinde hesaba yatırılarak tazmin edildiği, bu nedenle bu mektup ile ilgili davanın konusuz kaldığı, 01.08.2002 tarih 8.400.000.000 TL ve 535.000.000 TL bedelli 27.11.2002 tarihli teminat mektupları açısından banka riskinin devam ettiği gerekçesiyle konusu kalmayan 18.02.2002 tarih 2.655,00 TL tutarındaki mektupla ile ilgili davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 01.08.2002 tarihli 8.400,00 TL bedelli ve 27.11.2002 tarihli 535,00 TL bedelli teminat bedelliri ile ilgili olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 589,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.