MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/10/2012 tarih ve 2008/202-2012/449 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ...’un müvekkili şirketin ortağı iken şirket ortaklığından ayrıldığını, buna rağmen şirkete ait 6 adet telefon hattını kendi kurduğu diğer davalı şirkete devrettiğini, müvekkili şirketin müşterilerini bu hatlarla kendi şirketine yönlendirdiğini, müvekkilinin müşteri kaybına uğradığını, bu fiilinin haksız rekabet teşkil ettiğini, yine müvekkilinde çalışan bir kısım çalışanın ikna edilerek davalı şirkete götürüldüğünü, davalı hakkında şuç duyurusunda da bulunulduğunu ileri sürerek şimdilik 50.000 TL müşteri portföyü zararının faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkili ...’un davacı şirketteki hisselerini diğer ortağın oğluna devir ettiğini, telefon hatları ve bir aracın müvekkiline verileceği konusunda sözlü olarak anlaştıklarını, aralarındaki güven duygusu nedeniyle yazılı hale getirmediklerini, davalı şirket hakkındaki davanın da husumetten reddinin gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı ...’un 14.09.2006 tarihinde vekaletten azledilmesine rağmen 27.09.2006 tarihinde telefonları ortağı olduğu diğer davalı şirkete devir ettiği, bu telefonların kullanılarak davacı şirket ile iletişime geçecek müşterilerin diğer şirkete yönlendirilmesinin haksız rekabet oluşturduğu, alınan bilirkişi raporlarında davacı tarafın yoksun kaldığı karın tesbitinin yapılamadığı, ...’nın 58/e maddesi uyarınca davalının elde etmesi mümkün görülen menfaatin karşılığının tesbitinin yapıldığı, bu tesbit edilen miktarın tamamının sadece davacının telefonlarının devrinden kaynaklı kar olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takdiren 7.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan tahsiline, fazlaya ait talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp, davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy