MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.11.2012 tarih ve 2011/411-2012/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında taşıma ve elleçleme sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre aylık 8000-10.000 ton temrin olacağının belirlendiğini, davalının sözleşmedeki yük tonajına ulaşmadığını ve ödemeleri geç yaptığını, davalının sözleşmeye aykırı olarak başka bir firma ile çalıştığını, bunun üzerine sözleşmenin feshedildiğini, müvekkilinin iş makinelerinin nakliyesi için 4.500 TL ödediğini ileri sürerek, şimdilik cari hesaptan kaynaklanan 6.400,97 TL'nin ticari faizi ile birlikte, taahhüt edilen tonaja ilişkin 59.636,29 TL ve nakliye bedeli olan 4500,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, sözleşmede kota olarak belirlinmiş bir yük tonajı olmadığını, ödemelerin gecikmediğini ve davacının sözleşme bitmeden iş makinelerini yerinden kaldırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeye göre davalının üstlendiği bir alt limitin bulunmadığı, alt limite düşülmesi halinde bunun yaptırımının sözleşmenin feshi olduğunun açıkça düzenlendiği, davacının alt limitin altında kalındığına ilişkin zarar talebi ve buna bağlı taşıma ve elleçleme işinde kullanılan makinelerin yeniden taşınmasına ilişkin bedel talebinin yerinde olmadığı, davalı tarafça yapılan iş karşılığı 6400,97TL'nin ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6400,97 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı taraf sözleşmeyi feshetmiş olup BK 106. maddesine göre ancak menfi zararını isteyebileceğinden müspet zarar niteliğindeki kar kaybına ilişkin talebin reddinin yerinde bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacının sözleşme ifa edileceğine güvenerek araç ve ekipman taşınması için ödediği 4.500,00 TL'lik istem, menfi zarar niteliğinde olup sözleşmenin feshi halinde talep edilebileceğinden taşımanın sözleşmedeki limitin altında kalması nedeniyle kazanç kaybı istenmesi nedeniyle buna bağlı olarak araç ve ekipman taşıma masraflarının istenemeyeceği gerekçesiyle reddedilmesi doğru değildir. Bu itibarla davacının bu konudaki delilleri toplanıp, sonucuna göre karar vermesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu talebin reddi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
3- Davacı dava dilekçesinde ticari faiz talebinde bulunduğuna ve davalının sıfatına göre, mahkemece kabul edilen kısım yönünden ticari faize hükmedilmek gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün anılan yönden davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.