MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.11.2012 tarih ve 2012/491-2012/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin lehtarı, dava dışı ...'ın keşidecisi olduğu 4 adet bononun davalı Bankaya tahsil için teslim edildiğini, banka tarafından bonoların kaybedildiğini, bonolara ilişkin olarak zayi nedeniyle iptal davası açtıklarını, keşideci hakkında yaptıkları takibin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 11.000 TL'nin bonoların vade tarihlerinden tiibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu bonoların tahsil için müvekkili bankaya teslim edildiğini, protesto edilmek için Ziraat Bankası ... Şubesi'ne gönderildiğini, senetlerin anılan banka tarafından kaybedildiğini, bankanın kusuru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, bonoların düzenlenmesi sırasında keşidecinin mal varlığı olup da davalının bonoları zayi sırasında bunları elinden çıkardığı, bu nedenle davacının zarara uğradığının iddia ve ispat edilmiş olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.