MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.04.2011 gün ve 2010/101-2011/107 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.11.2012 gün ve 2011/11715-2012/17955 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının Çin'den ithal ettiği jantlar üzerinde yapılan incelemede lisans bedeli ödenmediği halde TSE logosu kullanıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, TSE ürün belgelendirme yönergesi, ücret çizelgesi kapsamında 18.800 TL maddi, 94.400 TL manevi tazminatın haksız eylemin belirleme tarihi olan 16/09/2009 tarihinden itibaren işletilecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, markaya vaki tecavüzün önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı üretici firmaya toplam 3316 adet ürün sipariş ettiğini, bunlardan dava konusu 36 adet ürün dışında tüm ürünlerin lisans bedellerinin ödendiğini, dava konusu ürünler için davacı logosunun kullanılması talimatının müvekkilce verilmediğini, fiili durumun üretici firma kusurundan kaynaklandığını, hatanın en erken gümrük sahasında fark edilebileceğini ve müvekkilce hatanın fark edilmesi üzerine dava konusu ürünlerin teslim alınmadığını, menşeine iade edildiğini, piyasa sürülmeyen ürünler için tazminat talebinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının uyuşmazlığa konu ürünleri verilen sipariş üzerine ithal ettiği, gümrükte belirlenen 36 adet 22" jant ürünü üzerinde TSE marka ve logosunun bulunduğu ve davalının da bu ürünler yönünden marka ve logo kullanım hakkının mevcut olmadığı gerekçesiyle maddi tazminat isteminin kabulü ile BK'nın 49. maddesi kapsamında ihlalin derecesi, ihlale konu ürünlerin değeri, TSE marka ve logosunun önemi, davalının dosyaya yansıyan ekonomik durumu uyarınca manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 12.11.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.
Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1-Dava, TSE markasına vaki tecavüzün önlenmesi ile haksız marka kullanımı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemlerine ilişkindir.Davacı Kurum, davalı şirket tarafından ithal edilmek istenen jantlardan bir kısmının TSE uygunluk belgesi kapsamında olmamasına rağmen ürünler üzerinde TSE logosunun bulunduğunun tespit
edildiğini, davalının sözleşme akdetmeksizin TSE markasını kullandığını iddia ederek açtığı davada yapılan yargılama sonucu mahkemece 36 adet jant ürünü üzerinde TSE marka ve logosunun bulunduğu, davalının bu ürünler yönünden marka ve logo kullanım hakkının mevcut olmadığı gerekçesiyle marka hakkına tecavüzün tespiti ile tazminat ve diğer feri hükümlere karar verilmiştir.
Davalının yurt dışından ithal ettiği 10.09.2009 tarihli özet beyan muhteviyatı toplam 3.316 adet janttan 36 adedinin TSE uygunluk belgesi kapsamında olmamasına rağmen üzerinde TSE logosunun olduğunun tespit edildiğini, kalan 3.280 adet jantın ise TSE uygunluk belgesi kapsamında kaldığı anlaşılmıştır. Davalı şirketin yurt dışında üretilen jantlar için almış olduğu 31.07.2009-31.07.2010 tarihlerini kapsayan Türk Standartlarına Uygunluk Belgesinin bulunduğu, davaya konu 36 adet jantın belge kapsamında olmadığı anlaşılmıştır.Bu durumda davalı şirket ile davacı Kurum arasında TSE markasının kullanımı konusunda akdi ilişkinin mevcut olduğu, ancak davaya konu 36 adet jantın belge kapsamında olmadığı anlaşılmıştır. 15.04.2007 yürürlülük tarihli TSE Ürün Belgelendirme Yönergesi'nin “Belge ve Markaların Haksız Kullanımı” başlıklı 10. Bölümünün 10.1. maddesinde belge sahibi kuruluşun belgesi kapsamında olmayan ürünlerde TSE markalarını haksız kullanması halinde bu konularla ilgili uygulamaların yönetim kurulunca karara bağlanacağı düzenlenmiştir.Bu itibarla, mahkemece anılan Yönerge'nin 10.1 maddesi nazara alınarak bir karar verilmesi gerekirken, bu madde hükmü nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmayıp, davalı vekilinin Dairemizin 12.11.2012 günlü ilamına yönelik karar düzeltme istemi yerinde görülmekle Dairemizce verilen onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
2-Davacı TSE vekilinin karar düzeltme isteminin ise yukarıda açıklanan bozma neden ve şekline göre incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin Dairemizin 12.11.2012 günlü, 2011/11715 Esas-2012/17955 Karar sayılı ilamına yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile onama kararının kaldırılarak mahkemece verilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı TSE vekilinin karar düzeltme istemlerinin incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy