MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... . Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.12.2010 tarih ve 2009/87-2010/372 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 07,12 ve 17. sınıfta yer alan bir kısım emtia yönünden 2007/... sayılı "...+ şekil" ibareli marka tescil başvurusunun, 1989/108891 sayılı"..." ve 1999/... sayılı "..." markalarıyla ayırt edilemeyecek şekilde benzer olduğu gerekçesiyle Markalar Dairesi'nce reddedildiğini, yaptıkları itiraz neticesinde, ... tarafından 1989/... sayılı markanın ünvan değişikliği sonucu müvekkiline ait olduğu tespit edilerek bu yöndeki itirazının kabul edildiğini ancak, 1999/... sayılı markaya ilişkin itirazının yine reddedildiğini, redde mesnet marka sahibinin müvekkili şirketin Türkiye'deki distribütörü olduğunu, ilk kez müvekkili şirketin eski ticaret ünvanı ile 1989 yılında "..." markasını tescil ettirmiş olması da dikkate alındığında, redde mesnet markanın kötü niyetle tescil edildiğini, müvekkil şirkete ait "..." markasının Paris Sözleşmesinin 1. mükerrer 6. maddesi ve buna bağlı 556 Sayılı KH'nun 7/1-(ı) maddesi gereğince tanınmış marka olduğunu ileri sürerek, ... ... kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ... ... kararının doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı vekili her ne kadar tanınmışlık ve önceye dayalı kullanım nedenlerine dayanmış ise de, tanınmışlık ve önceye dayalı hak sahipliği iddiası ile ancak başka birinin başvurusuna itiraz etme veya hükümsüzlük davası açma hakkı olup, kendi başvurusu ile ilgili olarak, tescilli bir markanın 556 Sayılı KHK'nun 7/1-b maddesindeki engeli yaratması durumunda 7/1-b maddesi engelini tanınmışlık ve önceye dayalı hak iddiası ile aşması mümkün olmadığı, bu tür savunmanın ancak başka birinin başvurusu ile ilgili olarak itiraz hakkı ve hükümsüzlük davası açma hakkı verdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, ... ... kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.
Ancak, 556 Sayılı KHK'nun 7/-b maddesi uyarınca mutlak red sebebine dayalı olarak marka başvurusunun reddine karar verilebilmesi için dava konusu başvurunun redde dayanak alınan dava dışı ... firmasına ait "..." ibareli 1999/... sayılı marka ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olmasının yanında, işaretlerin kapsadığı mal ve hizmetlerin de aynı ya da benzer türden olması gerekmektedir. Dava konusu 2007/28829 sayılı başvurunun kapsadığı 12. sınıf emtia "Kara taşıtları için güç iletme kayışları; kara taşıtları için kayış gergileri; kara taşıtları için yakıt deposu doldurma enjektör memeleri; kara taşıtlar için hidro karbon emisyon kontrolü aletleri; yukarıda belirtilen malların 12. sınıfta bulunan parça ve kısımları" ürünlerini kapsamakta olup, bu ürünlerin redde dayanak alınan 1999/... sayılı markanın kapsadığı 12. sınıf emtia ile aynı ya da benzer türden olup olmadığı hususunda mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda herhangi bir açıklama bulunmadığı gibi, bu hususta karar gerekçesinde de bir değerlendirme yer almamaktadır. O halde, bilirkişi heyetinden bu hususta ek mütalaa alındıktan sonra 556 Sayılı KHK 7/1-b. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılması gerekirken yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy