MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 tarih ve 2011/194-2012/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin başlangıçta “Ege Patent Uluslararası Danışmanlık” unvanını taşıyorken 28/05/2010'da “BFE Danışmanlık Ltd. Şti” unvanını almış olduğunu, müvekkilinin “Ege Patent” ibaresini 45. sınıfda marka olarak tescil ettirmek istediğini ancak davalının "EGE" ibareli markasını mesnet göstererek başvuruya itiraz ettiğini, başvurunun reddedildiğini, oysa müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunu, davalının önceleri müvekkili firmada çalıştığını, sonradan ayrıldığını aynı iş kolunda faaliyete başladığını, dava dışı bir kişiden salt 45. sınıf için "EGE" markasını devraldığını, haksız ve kötü niyetli olduğunu, markanın 5 yıldır kullanılmadığını ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davacı firmada 2007-2010 yılları arasında çalışıp ayrıldığını, eşi ile birlikte kurdukları firmada faal olduklarını, “Ege Patent” marka başvurusuna devraldığı markayı mesnet göstererek itiraz ettiğini, davacının marka üzerinde bir hakkı olmadığını, markanın kullanıldığını kaldı ki davacının uzun süre sessiz kalarak dava açma hakkını kaybettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu marka hakkında 45. sınıfta yer alan hizmetler yönünden kullanmama nedeniyle hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.