MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/11/2012 tarih ve 2012/37-2012/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Türk ibaresini kullanabilmek için Bakanlar Kurulu Kararı ile kendisine izin verilen, TURKOIL ibareli 4/1 ve 4/3. sınıf malları içeren 21.07.2003/18968 ve TÜRKPETROL TURKOIL ibareli 4/1 ve 4/3. sınıf malları içeren 21.07.2003/18969 sayılı markaların sahibi olan müvekkilinin, 10.08.2010 tarihinde TURKOIL ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2010/5220 kod numarası verilen başvurunun 37/3, 37/11, 39/4, 40/12 ve 40/17. sınıflarda yer alan kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve yakıt dolumu); madencilik, maden çıkarma hizmetleri; boru hattı ile taşıma hizmetleri; sıvı, kimyasal madde, gaz, hava işleme hizmetleri; enerji üretimi hizmetleri, jeneratörlerin kiralanması hizmetleri yönünden 556 sayılı KHK nın 7/c maddesi uyarınca reddine karar verildiğini, red kararının kaldırılması istemiyle gerçekleştirmiş oldukları "işaretin ayırt edici ve marka olabilme vasfının bulunduğu" vakıasına dayanan itirazlarının YİDK'nın 2011/M-4693 sayılı kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira başvurunun vasıf bildirici olmadığını, kaldı ki işaretin kullanılmakla ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kurumun yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu, başvuru konusu işaretin reddedilen hizmetler için vasıf bildirici nitelikte olduğunu, bu nedenle marka olarak tescil edilmesinin olanaksız olduğunu, ret sebebini aşan bir vakıa bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, başvuru konusu TURKOIL ibareli işaretin, 37/3, 37/11, 39/4, 40/12 ve 40/17. sınıflara yer alan kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve yakıt dolumu); madencilik, maden çıkarma hizmetleri; boru hattı ile taşıma hizmetleri; sıvı, kimyasal madde, gaz, hava işleme hizmetleri; enerji üretimi hizmetleri, jeneratörlerin kiralanması hizmetleri için 556 sayılı KHK'nın 7/c maddesi uyarınca reddine dair YİDK kararının hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile ,TPE YİDK’nun 2011/M-4693 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.