MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2012 tarih ve 2009/162-2012/570 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasındaki sözlü anlaşma uyarınca Ankara-Van arası hava taksi uçuşu yapıldığını, davalının hasta nakli konusunda yeterli güveni telki edememesi nedeniyle müşterinin uçağa binmeye reddettiğini, davalının uçuşa ait faturayı ödemediği gibi başlatılan takibe de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve takibin devamını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, alacağa esas tarihte davalı şirket henüz kurulmadığından böyle bir sözleşmenin yapılmasının da mümkün olmadığını savunarak, husumet yönünden ve esastan davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, işletmenin davalı şirketin tescilinden önce kurulduğu, şirketin kurulmasından önce de işletmeye güven esasına dayalı ambulans uçak temini hizmeti verildiği, 04.03.2008 tarihinde davalının talebi üzerine ambulans uçağın doktor ve sağlık ekibi ile birlikte Van'a götürüldüğü, Van Havaalanında hasta yakınlarının uçağa binmeyi reddettiği, bunun üzerine önceden kararlaştırılan ve hasta yakınından alınarak davacı adına pilota ödenen 5.400 Euro'nun pilot tarafından davalı yetkilisine geri verildiğini, paranın iadesinin alacaktan feragat sebebiyle değil hasta yakınına zarar vermeme düşüncesiyle vuku bulduğu, davalıya tahsis edilen uçağın Van'a götürülüp geri getirildiği, hastanın binmemesinin davacının kusurundan kaynaklanmadığı, alacağın tamamını isteme hakkı doğduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 91,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.